2008 yılında Work and Travel programı ile Virginia eyaletinde Busch Gardens eğlence parkında çalıştım ve şimdi  Work and Travel sistemi ile ilgili soruları olan arkadaşları biraz bilgilendirebilmek için bir yazı yazmaya karar verdim.Work and Travel’ın ne olduğunu bildiğinizi varsayarak oradan sonrası için tavsiyelerimi anlatıyorum.Bu yazıyı bir kaç bölümde yazmak niyetindeyim haberiniz olsun

Nereye gidelim , Ne iş [...]]]> Merhaba.

2008 yılında Work and Travel programı ile Virginia eyaletinde Busch Gardens eğlence parkında çalıştım ve şimdi  Work and Travel sistemi ile ilgili soruları olan arkadaşları biraz bilgilendirebilmek için bir yazı yazmaya karar verdim.Work and Travel’ın ne olduğunu bildiğinizi varsayarak oradan sonrası için tavsiyelerimi anlatıyorum.Bu yazıyı bir kaç bölümde yazmak niyetindeyim haberiniz olsun

Nereye gidelim , Ne iş yapalım?

Öncelikle Work and Travel programına katılabilmeniz için size aracılık yapacak bir şirket bulmalısınız.Size tavsiyem şirketlerin size neler vaadettiğine dikkatle bakmanızdır.Size x kadar para kazanacağınızı vaadedenlere bence inanmayın , çünkü kazanacağınız para bir çok faktöre bağlı.Ben bir eğlence parkında kasiyer olarak çalışmıştım ve çok yağmur yağdığı zaman büfedeki 3 kişiden birini eve gönderiyorlardı , yani ne kadar kazanacağınız belli olmaz.Şirketle ilgili ikinci tavsiyem ise araştırdığınız şirketler arasında en ucuz fiyat verenleri pek tercih etmeyin , ortalama fiyatlarda kalın , gideceğiniz firma sizi orada da destekleyecek büyük bir firma olmalı o yüzden.Şirketinizi seçtikten sonra sıra geldi işi seçmeye.Burada bir tavsiyem yok çünkü sadece bir işte çalıştım.Bir eğlence parkında murfaktan sorumlu basit bir işçi diyebiliriz.Bulaşıkda yıkadım etrafıda temizledim içecekde sattım kasiyerlikde yaptım.Bunlar işin gerektirdikleri idi.Böyle bir işi seçmek isteyenler içinse tek tavsiyem çok fazla ayakta durmayı gerektirdiği.

Büyük Korku : Vize Görüşmesi

Hayir kesinlikle korkmayin!!!Vize görüşmesi gerçekten çok kolay geçti benim için.Aynı bankada fatura ödermişşiniz gibi size bir numara veriliyor sıranız geldiğinde ise cam bir panelin arkasından görevli ile konuşuyorsunuz.Sırada beklerken görevli ile yarım saattir konuşan bir adam görüp çok korkmuştum ama benim görüşmem sadece 3 dakika sürdü.Görevli bana ismimi, ne için gideceğimi (önündeki kağıtta yazıyor aslında sadece karşısındakini konuşturmak için olsa gerek), nereye gideceğimi ve ingilizceyi nerede öğrendiğimi sordu o kadar.

Vizeyide aldık sırada uçuş öncesi hazırlık var

Bilet alırken de tek tavsiyem daha sonrasında dönüş tarihinizi değiştirebilmenize imkan veren bir bilet almanız onun dışında erken davranırsanız gayet uygun biletler bulursunuz.Bileti aldıktan sonra sıra geldi uçuşa.Öncelikle yaniniza almaniz ve almamaniz gereken seylerden bahsedeyim biraz bu sizin için çok degerli olacaktir bence.

Yanınızda götürseniz iyi olur

-Gözden çıkarttığınız eski bir ayakkabı (çok uzun saatler ayakta iş yapacaksınız inanin üç ay sonra yeni bir ayakkabi çok kötü bir hal aliyor).Renk olarak düz beyaz veya düz siyah tercih edin.İşveren genelde bu iki renkten birini ister)

-Dışı yumuşak ve katlayabileceğiniz boş bir valiz.Oradan bir çok şey alacağınızı hesap edin gittiğinizden daha ağır dönüyorsunuz , orada bir daha valize fazladan para ödemeyin.Ben büyük bir valizin içine biraz daha küçük ve katlanabilir ikinci bir valiz koyup gittim , dönüşte ikinci bir valizim oldu.

-Türkiyeden götüreceginiz cihazlarin orada çalisabilmesi gerekli olan çevirici.Orada priz girisleri farkli.Kafayi çalistirip 5 10 tane alirsaniz sizinle beraber yeni gelenler ilk başlarda marketlerden o çeviriciyi bulmadan onlara da satabilirsiniz

-Gideceğiniz yerin Google maps ten alınabilecek basit bir adres ve haritası

Yanınıza almayın

-Gereksiz bir sürü kiyafet:Orada çalişacağınız süre gezeceğinizden fazla olacak unutmayın , bu yüzden planladığınız kıyafetlerin birazını eleyip yer kazanmaya bakın.

-Süpermarketlerden alınabilecek herşey.Nolur nolmaz mantığı ile ne varsa doldurmayın.

-Yiyecek maddeleri.

-Uçakta parfüm deodorant gibi yanıcı malzemeler kabul edilmiyor o yüzden sırt çantanızda taşımayın valize atın.(Zaten yapamazsınız denemeyin yoksa bir sürü para verdiğiniz o güzelim parfümlerinizden vazgeçmek sorunda kalırsınız.)

Uçuş

Gitmeniz gereken kapıları bilin ve vaktinden biraz önce orada olmaya çalışın ayrıca uçusların denilen saatte olmama ihtimali de var.Mesela JFK havaalaninda her zaman aşırı trafik oluyor bu yüzden bayaği bekleyebilirsiniz , hazırlıklı olun.

Boarding esnasında biletinizi kontrol eden uçus görevlileri size hırsız muamelesi yaparak sorular sormaya başlarsa panik yapmayın sadece cevap verin.

-Yanınızda size ait olmayan eşya var mı?

-Valizinizi hazırladıktan sonra birileri içine bir şeyler koymuş olabilir mi?

türünden sorulardan bahsediyorum.

İndikten sonra kalacağınız yere gitmek için acele etmeyin.Shuttle var mı yok mu ona bakın.Bazı arkadaşlar tek kişi taksiyle gelmişlerdi ve bu çok para demek.Taksi hep son ihtimal olsun.Diyelim ki bineceksiniz bu sefer de tek binmeyin sizin gideceğiniz yere gidecek olan birileri mutlaka çıkar biraz sabrederseniz çok para ödemezsiniz.

Bir şey araştırmam gerektiğinde ansiklopedilere koşardım ben.Koca koca ciltler , raflarda bir sürü yer kaplardı , ulaşacağım bilgide tek kaynaktan olduğu için fazla şansım yoktu.Şimdi Google var.Dünyada teknoloji ile ilintili herkesin bildiği sihirli kelime.Az yer çok bilgi.Ne büyük lutüf , ne güzel bir imkan.Tabi insan sadece araştırma yapmaz internette , [...]]]> Düşünün ; internet yokken , yaşamınız nasıldı?

Bir şey araştırmam gerektiğinde ansiklopedilere koşardım ben.Koca koca ciltler , raflarda bir sürü yer kaplardı , ulaşacağım bilgide tek kaynaktan olduğu için fazla şansım yoktu.Şimdi Google var.Dünyada teknoloji ile ilintili herkesin bildiği sihirli kelime.Az yer çok bilgi.Ne büyük lutüf , ne güzel bir imkan.Tabi insan sadece araştırma yapmaz internette , haberlere de ulaşmak ister.İnternet yokken sadece gazeteler vardı.Tabi bir de kulaktan kulağa yayılan günlük fısıltı gazetesi.Şu anda ise Dünyanın herhangi bir yerinde neler oluyor öğrenebiliyorum , bir tık ötede , kulağa hoş geliyor.Bir şeyler almak istediğimde alışveriş merkezine gitmem gerekirdi şu anda ise istediklerime internetten ulaşabiliyorum.Yol yürümek yok , vakit kaybı yok , bu da güzel.Arkadaşlarımın neler yaptığını , neler ürettiğini anında bilmek istermiydim o zamanlar onu bilemem ama şimdi bunu yapabiliyorum.Friendfeed sayesinde , en mükemmelide bu bence.Bütün bunların dışında internetin bize sağladığı her türlü imkanı düşünün biraz.Gerçekten inanılmaz değil mi?

Kavramaya çalıştığım nokta internetin hayatımıza inanılmaz bir katkısı olsa da bizden birşeyler götürüp götürmediği.Friendfeedde küçük bir kamuoyu yoklaması yaptım.Gün içerisinde internet’e ne kadar vakit ayırıyorsunuz? dedim.Gelen cevaplar beni çok şaşırttı.Cevap veren 4 , 5 kişinin kullanım süresi ortalama 15 saat!!Kendime baktım benim de altta kalır bir yanım yok , Kendime bir soru sordum

İnternetten sağladığım fayda , internet üzerinde harcadığım zamana değiyor mu?

Bir soru daha

İnterneti az ve öz kullanmak için ne yapmak gerekli?

Bence , okuyucuları bilmem ama kendim için bu soruların cevapları çok önemli.Evet internet çok faydalı , iyi güzel ama ben bağımlısı olmak istemiyorum.Bu konu hakkında da sizlerden interneti az ve öz nasıl kullandığınıza dair yorumlar bekliyorum.Belki bana faydası dokunur.Son bir soru

Düşünün ; internet yokken , yaşamınız nasıldı?

2008 senesini geride bıraktık.Ben de bir sene boyunca bende iyi kötü neler değişmiş ona bakmaya karar verdim.Bir çok konuda notlar aldım.Bakalım neler olmuş

18 Mart Salı

Katıldığım bir konferanstan sonra not tutmanın önemini öğrendim.Beni baya geliştirdiğini söyleyebilirim.Artık daha düzenli ve daha az hatalı bir yaşamım oldu.Herşeyimi not defterime yazar oldum.

5 Nisan Cumartesi

2008 senesini geride bıraktık.Ben de bir sene boyunca bende iyi kötü neler değişmiş ona bakmaya karar verdim.Bir çok konuda notlar aldım.Bakalım neler olmuş

18 Mart Salı

Katıldığım bir konferanstan sonra not tutmanın önemini öğrendim.Beni baya geliştirdiğini söyleyebilirim.Artık daha düzenli ve daha az hatalı bir yaşamım oldu.Herşeyimi not defterime yazar oldum.

5 Nisan Cumartesi

Bill Gates’in bir mail adresi olduğunu ve sorulan sorulara vakti oldukça cevap verdiğini okudum ve ona mail attım bilin bakalım ne oldu?Tabiki cevap atmadı.Bu aralar çok yoğun galiba:)Ne olursa olsun denemekten bir şey olmaz bunun bir kez daha farkına vardım.

26 Nisan Cumartesi

Öğrenci kulübümüz iyi geçen bir sezondan sonra dikkat çekmiş olacak ki Sabancı Holding’in her sene düzenlediği kariyer günlerine davet edildi.Benim için çok değerli bir deneyimdi.Başarılı insanlardan çok güzel bilgiler edindim.

13 Haziran Cuma

Finallerim açıklandı ve sene tekrar edeceğimi anlamış oldum.Öğrendim ki makine mühendisliği zor ve çalışmadan olmuyor işin ilginç yanı hemen sonrasında bu durumu nasıl fırsata dönüştürebileceğimi düşündüm.Gördüm ki etrafımda okulu 4 senede bitiren insan sayısı az ayrıca fazladan bir sene iyi doldurulduğu taktirde ilaç gibi gelebilir.Daha önce kötü bir olaya bu kadar olumlu yaklaşmayı çok denemezdim zorlayınca oluyormuş.

14 Haziran Cumartesi

Work and travel denen sistemle Amerika’ya çalışmaya ve dil öğrenmeye gittim.Neler yapabileceğimi görmek için iyi bir fırsattı.Yabancı bir ülkede başka birisinin yardımı olmadan çalışıp para kazanmak nasıl bir şey anlamış olacaktım.Kendi ayaklarım üzerinde durmak neymiş onu görecektim.Bu fırsatı görüp iyi değerlendirdim.

15 Haziran Pazar

Uçakta ve havaalanında gördüm ki Work and Travel sistemi ile Amerika’ya giden bir çok Türk var.Daha önce bir kez yurtdışı maceram olmuştu ve orada yürürken Türkçe bir konuşma duymak beni heyecanlandırırdı ama Amerika’da ASLA.Madison square garden’ın önünde , Adana’da bile bir kaç kez görüştüğüm eski Almanca kursumdan bir arkadaşla karşılaştım.Dünya küçükmüş bunu anladım.

20 Haziran Cuma

Espn’den öğle vakti Türkiye Hırvatistan maçını şaşkın bakışlar arasında bir sürü yabancının içinde bağıra çağıra izlemek neymiş onu öğrendim daha doğrusu mucize neymiş onu öğrendim.(Maçı son saniyede çevirmiştik o yüzden:) )

3 Temmuz Perşembe

Çalışmak için gittiğim yer bir eğlence parkıydı.Bir Rus bir Polonyalı bir Amerikalı ve bir Türk aynı büfede çalışırsa neler olur onu öğrendim.Tıpkı bir fıkra gibi.

1 ağustos Cuma

Öğrendim ki bir centi üretmek için bir centten fazla para gerekiyormuş.Umarım söyleyen sallamıştır.

11 Ağustos Pazartesi

Para sıkıntısı çekmek ne demek onu gördüm.Kemer sıkmak nası bir şey tattım.Güzel ve zor birşeymiş onu anladım.

27 Ağustos Çarşamba

Amerika’da İskender yedim Sezen Aksu dinlerken.Tadı esaslı bir İskender’e benzemeyen bir İskender’i yerken bu kadar duygulanacağımı tahmin edemezdim.O hesabı ödeyeceğimide.Türkiye’yi özlemek neymiş onu öğrendim

31 Ağustos Pazar

Akşam Amerika’lı bir arkadaşımla Batman the Dark Knight filmine gittim.İngilizce bilmiyormuşum ya da oyuncular konuşamıyordu onu anladım.Why so serious?Ardından arabamız ile kaldığım yerdeki 7 kişiyle sahur yapmaya seven eleven’a gittik.Muhteşemdi.Senin dinin hakkında hiç bir fikri olmayan insanların yanında kendi dinini özgürce yaşamak güzel ve zevkli bir işmiş onu gördüm.

3 Eylül Çarşamba

Dominos cheese pizza ile iftar yapmak ne demek onu anladım.Allah düşmanıma vermesin.

4 Eylül Perşembe

Cebimde nakit kalmadığı için borç parayla doğum günü pastası aldım.(o kadarda sefil değildim yani param vardı).Hayatımda kutladığım en zevkli doğum günüydü.Mutlu olmak için her zaman bir sebep vardır bunu öğrendim.(Aynı zamanda şükretmenin önemini hatırladım)

7 Eylül Pazar

Belediye otobüsü gibi bir uçakla , hayallerimin şehri New York’a gitmek için yola koyuldum.Valizler sığmadığı için birazını içeri aldılar ayrıca JFK de trafik olduğu için havadaki süreden daha fazla yerde bekledik.Amerikalıların herşeyini büyütmeye gerek yokmuş onu anladım.(en azından bazılarını)

11 Eylül Perşembe

Yaklaşık 15 km boyunca terlikle ve fotoğraf makinesi taşıyarak yürümek ne kadar zor ve ne kadar mutlu edici onu öğrendim.Fotoğraf çekmek gerçekten sevdiğim şeylerden biri onu anladım.Dünya Ticaret Merkezi’nin bulunduğu alanda 11 Eylül’de bulunmak ne demek onu anladım.(Biraz korkutucu)

13 Eylül Cumartesi

Türkiye’ye döndüm.Aile özlemini gidermek ve sevdiğin insanların yanında olmak ne güzel bir duyguymuş onu gördüm.

28 Eylül Pazar

Bayram için Erzincan’a giderken yolda ilk kazamı yaptım.Kocaman bir çukura dalarak lastik patlattım.Babamın olur böyle şeyler takma kafana tarzı çok hoşuma gitti.Gördüm ki soğukkanlı olup hemen sinirlenmemek iyi birşeymiş.Umarım bende bu kadar iyi olabilirim.

22 Ekim Çarşamba

Amerika’ya gittiğim şirketin üniversite temsilcisi olarak çalışmaya başladım.Türkiye’deki ilk iş deneyimim.Okurken çalışmak ne demek onu gördüm ne kadar çalıştığım iş düzenli bir vakit istemesede.

29 Ekim Çarşamba

Blog’umu yayınlamaya başladım.İnsanlık için küçük benim için büyük bir adımmış bunu öğrendim.

26 Kasım Çarşamba

Çalışmalarını takip ettiğim ve başarılı bulduğum ama hiç tanımadığım birine kendimi tanıtıp , kendimi nasıl geliştirebilirim diye bir soru sordum , denemekten bir şey kaybetmem diyerek.Oda cevap verdi.’’Her gün yazabileceğin şeyler öğren dedi’’.Bu benim için çok değerliydi çünkü interneti daha etkin kullanarak network’umu geliştirebileceğimin farkına vardım ve uygulamaya başladım.İnterneti sadece haber siteleri , ödevler ve merak için araştırma yaparken kullanılan google , ve facebook zannederdim.Digg , delicious , slideshare , friendfeed gibi şeylerden haberim oldu.

Bir sene içerisinde gördüğüm önemli şeyler bunlardı okuyan herkese teşekkür ederim.

-Hangi Bölümdensin? -Memleket nere? -Kaça gidiyon?

Peki sen kimsin?benim kim olduğumu bilmeden benle nasıl muhabbet ediyosun?önce insan isim sormaz mı?yaklaşık iki senedir otostop çekiyorum bu iki sene içerisinde arabasına [...]]]> Çukurova Üniversitesi’nde okuduğumu bir kez daha hatırlatarak yazıma başlıyorum.Okula sürekli otostop ile gider gelirim , yani hergün yeni insanlarla tanışıyorum ama hepsinin bir garip huyu var.Kimin arabasına binsem sorulacak sorular belli

-Hangi Bölümdensin?
-Memleket nere?
-Kaça gidiyon?

Peki sen kimsin?benim kim olduğumu bilmeden benle nasıl muhabbet ediyosun?önce insan isim sormaz mı?yaklaşık iki senedir otostop çekiyorum bu iki sene içerisinde arabasına bindiğimde konuşmadan önce kendini tanıtan üç kişi vardı yanlış hatırlamıosam.inanılmaz bir oran.Bi tek ben mi sorguluyorum bu durumu bilmem ama garip bi durum.Okuyana tavsiye: biri ile muhabbet etmeden önce kendini tanıt bence

Düşünün ki elinizin altında [...]]]> Merhaba , çok iddaalı bir başlık oldu farkındayım ama ben yönetiyorum.Roller Coasterları duymayanınız yoktur herhalde hani şu eğlence parklarında olan çok yükseğe çıkan hızlı , eğlenceli , korkutucu trenler vardır ya onlardan bahsediyorum.Geçenlerde , çocukluğumda deli gibi oynadığım bir bilgisayar oyunu olduğunu hatırladım ve netten arayıp buldum o oyunu.İsmi Roller Coaster Tycoon 2.

Düşünün ki elinizin altında size 4 sene sonrasında bin500 ziyaretçisi olan bir park yapılması için verilmiş bomboş bir arazi var , elinizdede 10 milyon dolar.Oyundaki ilk ve en basit senaryo bu.Sizden sıfırdan bir park kurmanız isteniyor.elinizdeki parayla envai çeşit araç yapabiliyorsunuz.(dönme dolapdan tutun da tasarımı size özgü olan en uçuk kaçık roller coasterlara kadar)yapmanız gereken yollar , peyzaj düzenlemeleri , temizlenecek pisliker , tamir edilecek aletler , eğlendirilecek ziyaretçileriniz var.Bunu size neden mi anlatıyorum?Küçükken sadece amaç eğlenmekti ama şimdi karşımda sonsuz ihtimalli bir yöneticilik deneyimi var.İnanın o kadar zor ki parkı düzgünce yönetmek.sürekli daha heyecanlı aletler tasarlamanız bunu yaparken de g kuvvetini abartmamanız lazım sonra o aletlerden çıkan ziyaretçilerin kusmuklarını temizleyecek temizlikçiler tutmanız lazım.sonra acıkan ve tuvalete gitmesi gereken ziyaretçiler için stall lar açıp tuvaletler yapmanız lazım aynı zamanda müşteri sayısını artırmak için pazarlama kampanyaları da yapmak gerek.aynı zamanda her şey düzenli olmalı.oyunda zaman çok hızlı geçiyor o yüzden işin sırrı hızlı karar vermede.bence benim gibi ilerde yönetici olma gibi hedefleriniz varsa kendinizi bi sınayın derim.

Hiç bir şey yapmak istemiyorsun biliyorum.yorgunluktan kıvranan can sıkıntısından dert yanan bir türlü harekete geçemeyen bir vücudun var.devam edebilirsin seçim senin ama vakit kaybedersin.Kaybolan saatlerin , geçen vaktin önemi çok.Hiç yoktan okuyacak kitapların olurdu ya da yazacak yazıların ya da fazladan yapacak bir işin.zaman o kadar bol ki.Peki nasıl mı yapacaksın?Ben şöyle yapıyorum:

[...]]]> İşe başlayın

Hiç bir şey yapmak istemiyorsun biliyorum.yorgunluktan kıvranan can sıkıntısından dert yanan bir türlü harekete geçemeyen bir vücudun var.devam edebilirsin seçim senin ama vakit kaybedersin.Kaybolan saatlerin , geçen vaktin önemi çok.Hiç yoktan okuyacak kitapların olurdu ya da yazacak yazıların ya da fazladan yapacak bir işin.zaman o kadar bol ki.Peki nasıl mı yapacaksın?Ben şöyle yapıyorum:

Seni kilitleyen anlarda önce etrafı toparlaman lazım.dağınık bir ortamda kimse bir şey yapmak istemez çünkü , sonra yapman gereken ve yapmak istemediğin işlere bu şekilde devam edersen sonunun ne olacağını düşün.Ders çalışman lazım değil mi evet benimde ve ben şu an bunu yeterince yapmadığım için bir dönem kaybettim.Dinime laf eden müslüman olsa!!! değil mi.Evet belki de haklısın ama ben şu an eskiye göre iyiyim.neyse nerede kaldık katlanman gereken kötü sonuçları değerlendirdikten sonra sıra biraz iyi şeyleri düşünmeye gelsin.

Başarılı insanları düşün bulunduğu görevi yapmak için az uyuyanlar , her saniyeyi değerlendirenler , boş yere vakit harcamayanlar.Bu insanları düşün böyle bir tanıdığın yoksa , www.google.com var.artık böyle tanıdığın insanlar var araştır bul banane.Onları da gördün gaza geldin , artık çalışma ve biriken işleri halletme vakti haydi göreyim seni!

”Gençler cesaretimizi [...]]]> Karakteri bağımsızlık olan herkesin Cumhuriyet Bayramı kutlu olsun.Vatanı bölmek için binbir çabaya girişen zavallılara rağmen yine de hala sımsıkı bir aradayız.Umuyorum ki bundan sonra da daha da iyi olarak yolumuza devam edeceğiz.Atatürk’ün gençliğine selam olsun.Son olarak Ulu Önder’in bir sözüyle yazımı bitirmek isterim:

”Gençler cesaretimizi takviye ve idame eden sizlersiniz. Siz, almakta olduğunuz terbiye ve irfan ile insanlık ve medeniyetin, vatan sevgisinin, fikir hürriyetinin en kıymetli timsali olacaksınız. Yükselen yeni nesil, istikbal sizsiniz. Cumhuriyeti biz kurduk, onu yükseltecek ve yaşatacak sizsiniz.”