Üniversitede sınav sonuçlarımı ararken , iş değişikliği yüzünden odasını toplayan hocama denk geldim.Daha önce Amerika’da yüksek lisansını yapmış ve özel sektörde alanında dünya devi bir şirkette uzun bir süre çalışmış bu deneyimlerin ardından da iki sene önce Çukurova Üniversitesine gelmişti şimdi ise Sakarya Üniversitesi’ne gidiyor.Kendisini hazır gitmeden yakalamışken sohbet etmek istedim biraz , laf yüksek lisans konusundan açıldığında kendisine yüksek lisans yapma isteğimin sadece özel sektörde çalışmaya başlamadan önce daha iyi konumlarda işe başlamak için olduğunu söyledim.”Akademik kariyer düşünmüyor musun?” dedi.Türkiye’deki sistemde hocalara çok fazla değer verilmediğinden bahsettim , onca yıl eğitimden sonra Türkiye’de akademik kariyerin hem maddi hem de manevi yönden çok tatmin edici olmadığını söyledim.
”Kazandığım para yaşamım için gayet yeterli evet özel sektörde çalışsam çok daha fazla para alırım ama çok başarılı bir iş dünyası kariyeri sonunda belki sadece kendin belki de ailen için birikimlerin olacak onun dışında sen görevi bıraktığında arkanda ne bırakacaksın?’Türkiye’de hocalara değer verilmediğinden bahsediyorsun , sana kimin değer vermesini seni kimin umursamasını istiyorsun bu soru önemli , ne kadar bazı meselelere canım sıkılsa da ben derste öğrencilere bir şeyler verebildiğimi gördüğümde mutlu oluyorum , öğrencilerim beni umursuyorsa gerisi hiç önemli değil , Türkiye’de üniversitelerde nitelikli insanlara çok ihtiyaç var , bunları da göz önünde bulundur ve düşün” dedi.Düşünüyorum
Tanercim çok önemli bir kararın eşiğindeyiz hepimiz.. Hayatımızı nasıl devam ettireceğimizin kararı omuzlarımızda inanılmaz bir yük oluşturuyor. Artık karar vermek eylemi seçilen yolun önünde duruyor bazen de.. Hakkımız da hayırlısı olsun