İlk Panorama Acemoğlu Boğazını gösteriyor.Burasının bir hikayesi var ama benim bir şeyleri anlatmak konusunda çok da kuvvetli olmayan kabiliyetim yüzünden, zaten olayı oldukça güzel anlatan bir yazıyı buraya koymaya karar verdim.Yazı Eski Kemah Kaymakamı Yılmaz Kurt‘un Bir Bıldırcın Misali [...]]]> Erzincan’ın Kemah ilçesi benim memleketim.Bugün de orada bir çok fotoğraf çektim.Bunlardan 3 tane panorama yapıp paylaşmaya karar verdim.

İlk Panorama Acemoğlu Boğazını gösteriyor.Burasının bir hikayesi var ama benim bir şeyleri anlatmak konusunda çok da kuvvetli olmayan kabiliyetim yüzünden, zaten olayı oldukça güzel anlatan bir yazıyı buraya koymaya karar verdim.Yazı Eski Kemah Kaymakamı Yılmaz Kurt‘un Bir Bıldırcın Misali adlı kitabından alıntıdır.

“Her köprüyü bir melek beklermiş” buyuruyor bir ehli kalem büyüğümüz. Şüphesiz bu irrasyonel kaide bizim Acemoğlu için de geçerli olsa gerek. Za­manında kervan yolu için yapılan bu köprü, bugü­nün ulaşım vasıtalarına da tonajına ve hacmine bak­maksızın bir Eyüp sabrıyla tahammül ediyor. Bu ta­hammül ve takatte biraz da nöbetçi meleğin tasarru­fu ve muaveneti olduğu söyleniyor halk arasında.

Maalesef 22 Nisan 1996 günü, nöbet değişimin­de herhalde görevi Azrail almış olacak ki; 14 vatan evladı Mehmetçik bu köprüden Fırat’ın azgın sula­rından birer üveyik olup kanatlanıp gitti, nöbetçi meleğin kanatları altında … Şehitlik mertebesine yükselen bu delikanlıların kim bilir hangi hayalleri vardı hülyalarında, hangi hevesleri kaldı kursakların­da …

Bunları bilmekten öte, topraktan ve sudan mü­rekkep garip vücutlarını bile geri alamadık ki Fırat’ın kollarından, heveslerini bilebilelim.

Vazifemiz mes’ul aramak değil; sorumluluğun ne köprüyü bekleyen Melek’te, ne Karasu’da, ne de ka­dim köprü Acemoğlu’nda olduğu kanaatindeyiz. Bel­ki de bu, bir köprünün isyanıydı; yahut asrın insanı­na anlayacağı lisanda elemli bir ihtarı, bir tembihiy­di.

Küçük bir istirham; yolunuz bu taraflara düşer de şayet bu köprüden geçerseniz, ismini ve memleketi­ni dahi bilmediğiniz, size meçhul bu 14 askerimize, lütfen bir Fatiha veya bildiğiniz bir duayı okuyun. Belki kanatlanıp gittikleri yerlerden size bakıyorlar­dır kim bilir …

İşte yukarıda lafı geçen Acemoğlu Boğazı

Sonrasında başka yerlere de gittik.Kemah’ın dışındaki köylere doğru gittiğimiz için oralarını isimlerini ve hikayelerini bilmiyorum ama iki tane daha panorama paylaşmak istedim.

Bu ilk panorama

Bu da ikincisi

Ankara’ya vardığımda ise ikinci uçağı beklemek için 5 saatim vardı.Bulunduğum noktanın önündeki kapıda bekleyen bir uçak vardı, kalkmak üzereydi, önümdeki masayı üç ayak olarak kullanıp [...]]]> Cumartesi sabahı Adana’dan Erzincan’a Ankara aktarmalı bir uçuş yaptım.Sabah 5′te o sabahın gecesinde yaptığım halı saha maçı sonucunda sakatlanmış bileğimle taksiye atlayıp Adana havaalanına geldim.Adana Ankara uçağınının önüne geçip fotoğraf çektim hemen.

Ankara’ya vardığımda ise ikinci uçağı beklemek için 5 saatim vardı.Bulunduğum noktanın önündeki kapıda bekleyen bir uçak vardı, kalkmak üzereydi, önümdeki masayı üç ayak olarak kullanıp bir stop motion çekeyim dedim.Ortaya şöyle bir şey çıktı.

Bu stop motionu çektiğim yer de şöyle bir yerdi.

Erzincan uçağına geçtim daha sonra.Bu zamana kadar uçakta fotoğraf çekmek tamamıyla yasak zannediyordum halbuki sadece kalkış ve inişte yasakmış.Öğrendiğim iyi oldu:)Bir sürü fotoğraf çektim.Pencereden çektiğim için aslında kalite biraz düşük oluyor haliyle ama çektiğim fotoğrafların konusu her zaman görülebilecek türden olmadığı için olsa gerek gayet hoşuma giden fotoğraflar çektim.

Bu fotoğrafta hazır Anadolu Jet reklamı yapmışken Anadolu Jet ile ilgili tecrübelerimi de aktarayım.İlk defa Anadolu Jete bindim.Zaten THY’nın alt markası olduğu için çok da fazla fark yoktu ama en büyük fark ikramlarda var.THY’da çok güzel ikramlar vardır her zaman ama Anadolu jette kendimi otobüse binmiş gibi hissettim.Ya açma ya da meyveli kek alıyorsunuz bir de yanına çay ve su veriyorlar.Onun dışında her şey aynı.

Güzeli sona sakladım.Baktıkça yüzümde gevşek bir gülümseme ile ”ne kadar güzel be” dediğim fotoğraflardan bir tanesi de bu oldu.

Esenboğa Havalimanındayım etrafıma bakıyorum, bir şeyler yakalamaya çalışıyorum sonra kendimi görüyorum.Fotoğraf çekmek isteyen bir ben [...]]]> Bugün dönem tatilim başlıyor, bugün sıkıntılı ve kocaman bir dönemi geride bıraktım.O kadar çok fotoğraf çekmek istiyorum ki anlatamam.Anlatabilir miyim acaba?

Esenboğa Havalimanındayım etrafıma bakıyorum, bir şeyler yakalamaya çalışıyorum sonra kendimi görüyorum.Fotoğraf çekmek isteyen bir ben var orada:)

”Başlıkta [...]]]> Bu nasıl bir başlık demeyin şimdi bana.İşin aslı şu; arkadaşlarla mangala gidelim dedik ve gitmişken makinamı götürmemek olmazdı, bir de akşam olunca haliyle tripodu da götürmek gerekti, ben de öyle yaptım.Çok spontane gelişen bir durumdu bu benim için.Tam hava kararmak üzereyken oraya vardık.İsterdim ki gün batımında da biraz fotoğraf çekebileyim ama olmadı.Artık bunlarla idare etmek zorundasınız.

”Başlıkta tripod yazmışsın ama bu fotoğrafta netlik problemi var sanki biraz nasıl iş?” diyebilirsiniz.Evet haklısınız net değil çünkü tripod kullanmadım, çünkü tripodu daha sonra gidip alıp geldik.Salıncaktan sallanan zincirler ve arkada yüksek gerilim hattını aynı karede yakalamaya çalışmamın bir amacı var mı diye sorarsanız emin olun yok sadece hoşuma gitti işte.

Burada da İsmail abi mangalı yellerken kendisini bir yakalayıvereyim dedim.Bu fotoğrafda da sanatsal bir kaygı gütmedim sadece hoşuma gittiği için buraya koyuyorum hala tripod yok.(Tripod gelince de muhteşem fotoğraflar göremeyeceksiniz o yüzden büyük beklenti içine girmeyin lütfen.)

Sıradaki fotoğrafımız tripod ile çekilmiştir.Dadadaaaaam.Burada sadece tek bir şeye vurgu yapmak istedim ama kompozisyona onun dışında her şey dahil oldu diyebiliriz.Vurgu yapmak istediğim kısım Fotoğrafın tam ortasındaki salıncağın soluna doğru düşen ışık tayfıydı.(Tayf kelimesini cümle içinde kullandım ama galiba olmadı:(O ışığın sebebi karşıdaki ağacın arkasında bir arabanın olmasıydı.Araba dediğimiz malum hareket ediyor, ben de araba gitmeden o olayı yakalayayım derken kompozisyon falan bakmadan çekiverdim bir heyecanla fotoğrafı.Zaten sol alt taraftaki şey onu hala anlamış değilim, ayrıca ben bunları yaparken bir yandan da İsmail abi ile Ömer mangalla uğraştıkları için büyük ihtimalle mangalın önünden geçmişler çekim esnasında sağ taraftaki sigara alevinden bunu anlayabilirsiniz.

İşte günün özeti.En sevdiğim fotoğraf bu oldu doğrusu.Keşke vaktim olsaydı da biraz daha kalıp daha uzun pozlamalı fotoğraflar çekseydim.

Bu fotoğraf da daha öncesinden bildiğim bir kaç kez de denediğim ışıkla yazı yazma muhabbetini tekrar etmeyi denedim.Bir şeye benzedi evet, ama yaratıcılıktan uzak ve sığ bir şey çıktı ortaya ama naparsınız tecrübe kazanıyoruz işte:D.Bu olay üzerine ileride daha yaratıcı işler çıkarma niyetim var.Hatta bu tekniği anlatacak bir yazı bile yazabilirim.

Buraya kadar sabreden olduysa onlara o sabırlarından dolayı teşekkür ederim.Özetlemek gerekirse sanatsal kaygıdan uzak eğlencelik bir şeyler yapma niyetindeydim bu sefer.

Dediğim gibi önce Tarsus’a gittik.Arkadaşım evine birkaç eşya bırakacaktı ama biraz Tarsus’u gezdireyim size dedi bizde gezdik.Önce St.Paul kuyusuna gittik.Burası St. Paul’un yani Aziz Pavlus’un yaşadığı yermiş.Hıristiyanların inanç turizminde önemli bir noktaymış zira [...]]]> İki üç gün önce döndüm bir haftalık tatilimden.Tarsus üzerinden Susanoğlu’na geçtik arkadaşlarla orada bir hafta kaldım.Tatilde neler yaptığımı not düşmek istiyorum buraya

Dediğim gibi önce Tarsus’a gittik.Arkadaşım evine birkaç eşya bırakacaktı ama biraz Tarsus’u gezdireyim size dedi bizde gezdik.Önce St.Paul kuyusuna gittik.Burası St. Paul’un yani Aziz Pavlus’un yaşadığı yermiş.Hıristiyanların inanç turizminde önemli bir noktaymış zira hıristiyanların hac noktalarından birisiymiş.Bunları ben de yeni öğrendim.Sonrasında Tarsus sokaklarında biraz dolaştık.Birkaç sokak özellikle tarihi bir dokuya sahip, evler Safranbolu evlerine benziyor.Geri kalan kısımlarda ise pek dikkate değer bir şey göremedim.Hoşuma giden bir kaç yapı.

Bu gibi sokakların arasında dolaşırken gördüm ki bazı yapıların orjinal halini bozmadan cafe yapmaya çalışmışlar, içine girip vakit geçirme fırsatım olmadı ama merak ettim.Ürgüp’te mağaraların içine konumlanmış restoranları, otelleri gördükten sonra insan gerçekten merak ediyor.

Bu fotoğrafa bakınca fotoğraf makinemde bir sıkıntı olduğunu farkettim.Sol tarafta bir siyah nokta gözüküyor.Lensi çıkarıp baktım ama bir şeyler göremedim.Nası yapsam ne yapsam bilmiyorum.Fikri olan varsa yorum yapmakta özgür:)

Sokaklarda turladıktan sonra arkadaş şelaleye gidelim dedi bizde gittik:)Sıcak havada şelalenin kenarına gelmek bile başlı başına bir rahatlamaya sebep oldu, ama bunun yanında şelalenin sesi de çok iyiydi ama yanımda tripodum olmadığı için elimi sabit tutmaya çalışarak fotoğraf çekmekte oldukça zorlandım.Zaten çektiğim fotoğraflara bakınca bunu başarabildiğim çok az fotoğraf olduğunu gördüm.Onlardan birisi altta.

Şelale gezimizden sonra da Tarsus’tan çıkıp Mersin’e doğru yol aldık.Forum Mersin’de arkadaşımızı beklerken Media Markt’da dünya kupası finalini izlemek gibi garip bir tecrübe edindik.20 kadar ekrandan takip ettim maçı, son teknoloji olanlarda TRT HD açıktı, onların karşısında ise daha eski teknolojiye sahip televizyonlar vardı ve onlar yayını TRT den alıyordu bu yüzden de yayın HD yayına göre biraz daha erken geliyordu, bunu da öğrenmiş oldum.

Sabah Mersinden çıkıp Susanoğlu’na vardık.Susanoğlu tam bir yerli turist mekanı, sabahtan akşama kadar denize gir, akşamda plajda yürü, mısır al, çekirdek al, gez, otur, tekrar gez mantığı var biraz.Eğlence mekanı çok gözümüze çarpmadı.Sakin bir yer yani.Kaldığımız pansiyondan dışarısı aşağıdaki fotoğrafta gözüküyor.

Öğlen kalkınca- sabah kalkıp denize gidenlerden olamadım hiç- balık tutmaya gittik, Susanoğlu yakınlarında bir yere, DSİ’nin pompa istasyonuydu.Üç gün boyunca üç arkadaş toplam 3 tane balık tuttuk, o balıkları da bir araya getirsek bir tane ortalama boy balık etmez, hepsi japon balığının denize ayak uydurmuş versiyonları gibiydi.Oradaki dayılara sorunca öğrendik ki tamamen yanlış yapıyormuşuz herşeyi.İlk olarak yem niyetine karides kullanmak çok faydalı bir iş değilmiş, çünkü balıklar karidesi iğneye takılmadan kenardan götürüyormuş, yine de ekmek içine nazaran daha iyi sonuç aldık o ayrı, en güzeli solucan kullanmakmış.Bunun yanında bizim iğneler de büyükmüş, o yüzden de yapamıyormuşuz, neyse dedik başka bahara, ama en güzeli arkadaşımın balık zannederek heyecanla çektiği oltanın ucundan Efes Extra çıkmasıydı.Bir de balık ağı çektik.Fotoğrafta iğnelerin ucunda gözükenler karides.Hem hiç işimize yaramadı hem de inanılmaz pis bir kokusu var.

Bu kadar.

La guardia’ya iniş [...]]]> 2008 yılının eylül ayında New York’ta beş günlük bir seyahat yapmıştım.Virginia eyaletinde üç ay boyunca vasıfsız işçi olarak bir eğlence parkında kasiyerlik yaptıktan sonra bu tatili hak ettiğimi düşünüyordum, çok da fazla plan yapmadan (sadece kalacak yer için rezervasyon) yola çıktım, ondan sonrasını fotoğraflarla beraber destekleyerek sizlerle paylaşmaya karar verdim.

La guardia’ya iniş yaptıktan sonra hemen bir taksiye atlayıp konaklayacağım yer olan Hostelling International New York’a gittim, valizleri attıktan sonra ilk iş D40′ımı yanıma alarak sokağa fırlamak oldu.Akşama doğru Times Square’e gitmeye karar verdik ve bunu yürüyerek yapalım dedik arkadaşlarla biraz uzun sürdü ama değdi.Times Square’den bir kaç kare

o gün Times Square etrafında dolanarak , hep filmlerde görülen yerlerin gerçekliğini fark ederek geçti , böyle aval aval baktık etrafa ”anaa ne güzel lan” gibi tepkiler verdik sonra da hostele geri döndük.

Ertesi gün hostelin etrafını gezmek istedim biraz , gezilecek yerler arasında Harlem bölgesi ve Columbia Universitesi vardı.Yine bir grup arkadaş çıktık hostelden.Biraz yürüdükten sonra Harlem bölgesine geldik.Harlem bize anlatılanlar gibi çok tehlikeli gezilmiyecek bir değildi bizde keyfini çıkardık.Zaten oldukça sakin bir bölge.

Harlem’de bulunan bir heykeldi bu da.Mutlaka bir şeyler ifade ediyordur ama ne için orada olduğunu bilmiyorum belki bilen birileri yorum olarak ekler.

Harlem gezimiz esnasında Amerika’da ilk kez mescit gördüm.Hemen gidip inceledik, ve öğrendik ki oralarda bizim abdest diye bildiğimiz kelimeyi onlar wudu olarak kullanıyor.Garip geldi kulağa

Harlem’de fazla da yapacak bir şey bulamadım açıkçası dolaştık etrafa baktık yürüdük bu kadar.Sonra yolumuzu Columbia Universitesine çevirdik o da harlem bölgesine ve bizim hostele yakın sayılır bir mesafedeydi çok vakit kaybetmeden vardık üniversiteye.Dünya çapında ünlü bir okul Columbia.New York’un en eski yüksek öğretim kurumu ve Dünya’da da sıralamalarda hep ilk on da olan bir okul.Okulu gezerken bir yandan hayranlıkla etrafı izledim bir yandan da keşke buralarda ben de okuyabilsem dedim.

Sağ tarafta işine gücüne yetişen bir hoca (galiba!) yanında da terlikle ”İşte burada benim okulum” diyen bir dümbük.(terlik forever).Columbia’yı gezerken farkettim ki okulun kampüsü çok hoş bir tasarıma sahip.Şehir içinde olduğu için çok çok büyük değil bu yüzden binalar arası iletişim nispeten rahat ve tam bir üniversite havası alıyorsunuz gezerken.Columbia’yı da gezdikten sonra hostele döndük.

Ertesi gün ve ondan sonraki gün New York’ta en çok yapmak istediğim şeyi yapma fırsatını buldum.ilk başta Rockefeller Center’ın çatı katından New York’u fotoğrafladım, sonra da akşam üzeri Empire State building’den!!O gün içinde bu iki bina dışında New York’un Harlem gibi kısımlarına nazaran daha kalabalık bölgeleri olan Fifth avenue , wall street gibi yerleri gezdim.Bütün bu yerleri terlik ile gezdiğim için akşam eve geldiğimde ayağımda yara olduğunu farketmiştim.Şimdi olayı sırayla anlatmaya başlıyım.

Önce hostelden çıktım sonra Rockefeller Center’a doğru yola koyuldum,

Bilirsiniz 14 eylül’de Lehman Brothers şirketi kriz kurbanı olarak batmıştı.İşte ben o bankanın 11 Eylül günü fotoğrafını çekip, lan ne güzel düşünmüşler duruma göre binanın dış cephesi değişiyor demiştim.Nazarım mı değdi acaba?

Lehman Brothers’dan sonra Rockefeller Center’a geldim.Bu binanın zemininde New York’taki bir çok gösterinin düzenlendiği meşhur Radio City music hall var.İlk bir kaç katta ise NBC stüdyoları var, gerçi beni ilgilendiren yeri binanın çatısı idi.Hayallerimde olan bir şeydi New York’u fotoğraflamak ve bunu da başardım.İşte size Rockefeller’ın üzerinden bir kaç fotoğraf

Daha sonra Brooklyn ve Manhattan köprülerini fotoğraflamaya gittim.Yol üzerinde Birleşmiş milletler binası ve karşısında Turkish Center vardı.

Birleşmiş milletleri de geçtikten sonra en sonunda Brooklyn köprüsü ile Manhattan köprüsünün yakınına gelebildim.Belki de şu ana kadar fotoğrafladığım en güzel kare diyebilirim sıradaki fotoğraf için.Evet çok seviyorum!

Buradan da ekonominin kalbinin attığı Wall Street’e geçtim.

Wall Street’i gezdikten sonra ise sırada Empire State binası var.Zamanında dünyanın en yüksek binası ünvanını elinde bulunduran bina şimdilerde terör saldırılarına açık hedef oluşu yüzünden baya değer kaybeden ofislere sahipmiş, duyduğumda çok şaşırmıştım.Binanın tepesine çıktığımız asansör vardığı noktaya bizim evin asansörü ile aşağı yukarı aynı sürede varıyor.Çok garip bir his saniyeler içinde yaklaşık 370 m çıkmak:)Empire State’in çatı katında bizi karşılayan görevli dede de çok iyi bir insandı.Bize Atatürk ile ilgili sorular sordu ve bizle muhabbet etti.Dünyanın diğer ucunda Atamın isminin biliniyor oluşu beni bir hayli mutlu etti valla.Neyse sizlere Empire State’in çatı katından New York fotoğraflarını gösteriyorum şimdi.

Ve de son olarak Flatiron binasının fotoğrafı ile fotoromanıma son veriyorum